Share this article Share
De laatste documentaire van de trilogie, La Vie moderne (2008), richt zich op thema’s als ouder worden, opvolging en de toekomst van het plattelandsleven. Terwijl boeren met hun pensioen worden geconfronteerd en er geen opvolgers zijn, legt de film een sfeer van overgang en onzekerheid vast. La Vie moderne sluit de trilogie af en reflecteert op het verstrijken van de tijd en op de kwetsbaarheid van deze plattelandsbestaan in een snel veranderende samenleving.
Raymond Depardon, een gerenommeerd fotograaf en filmmaker, heeft zijn documentairepraktijk gedurende meer dan zes decennia ontwikkeld. Zijn films bieden een nauwkeurige observatie van omgevingen als psychiatrische ziekenhuizen, rechtszalen, de media, het platteland van Frankrijk en conflictgebieden, waarbij hij voortdurend aandacht heeft voor alledaagse situaties. Werken als San Clemente, Reporters en Délits flagrants vormen een helder en nauwkeurig verslag waarin tijd en luisteren centraal staan. Sinds de jaren tachtig heeft Depardon, in nauwe samenwerking met geluidsopnametechnicus en producent Claudine Nougaret, een ingetogen filmstijl ontwikkeld die zich beweegt tussen intieme ontmoetingen en historische verslaggeving.