
Share this article Share
Na de 61e Biënnale van Venetië brengt performancekunstenaar Miet Warlop haar bejubeld werk naar Kanal. Ze transformeert een tentoonstellingsruimte tot een geladen arena waarin taal en muziek met elkaar botsen. In gips gegoten woorden circuleren door de ruimte – meegevoerd, doorgegeven, meegesleurd en gebroken. Muzikanten vertolken die lyrische fragmenten, die samensmelten tot de emotionele partituur van IT NEVER SSST.
In deze wervelende wereld verliezen woorden hun vaste betekenis. Verspreid over rekken langs de muren lijken ze achtergelaten en aan de tijd overgegeven – als waren het overblijfselen van een oude karaokemachine, wachtend op de adem van een nieuw arrangement.
Via een reeks rituelen schommelen de performers tussen wanhoop en de drang om te transcenderen tot iets zinvols en mooiers. Expressief en energiek worstelen ze met de dreiging van overbelasting, waarbij ze soms hun breekpunten blootgeven.
Tijdens de tentoonstelling voegt een lokale beeldhouwer live een reeks wandreliëfs toe. In de traditionele alto-rilievo-techniek boetseert hij fragmenten van de performance tot reliëfs, als een klassieke herinterpretatie.
Voor Miet Warlop is een werk nooit echt af – de ene artistieke golf vloeit over in de volgende. Deze nieuwe creatie synthetiseert twee decennia van diepgaand multidisciplinair werk tot een onstuimige, polyfone constellatie waarin muziek, dans en beeldhouwkunst zich verweven met theatrale taal.
Na zeven maanden Venetië beleeft IT NEVER SSST nu zijn Belgische première in Kanal. Het Belgische paviljoen is een opdracht van de Vlaamse Gemeenschap en werd geproduceerd door MORPHO, Irene Wool en Kanal-Centre Pompidou, onder curatorschap van Caroline Dumalin.
“Veel mensen hebben vandaag de dag wellicht zin om met hun voeten te stampen, te schreeuwen, te huilen en ergens op te timmeren met een stok. In het Belgische paviljoen barst dat gevoel van bevrijding door de deuren naar buiten.” – The Art Newspaper