Steun ons

Centrale Cinema - Carte blanche Xavier Noiret-Thomé

cinema Kunst > CENTRALE for contemporary art
09.12.2020 – 12:30 Pick-nick welkom ! 7 € projectie expo ; 5 € projectie ; 3 € studenten
CENTRALE Cinema – Carte blanche Xavier Noiret-Thomé Het œuvre van Xavier Noiret-Thomé is een duurzame ode aan de kunstgeschiedenis en aan de schilderkunst in het bijzonder. Alle kunstenaars die in deze selectie worden voorgesteld zijn belangrijke figuren uit de eregalerij van de kunstenaar. Ze vereeuwigen voor hem het heroïsche en solitaire van de kunstenaar.Francis Picabia ou l’auberge espagnol van Yves Fouacs Kleur, 27’, 1976, FR Een prent maken over Picabia in 27 minuten is een huzarenstukje. De man is boeiend en ongrijpbaar: groot verleider, vrouwen- en autogek, snelheidsduivel, groot liefhebber van feesten en luxe en met een afkeer voor alles wat monotoon en vervelend is. Hij is voortdurend in beweging zowel in zijn leven als in zijn oeuvre: hij liet maar liefst 10.000 schilderijen na, doorkruiste 11 periodes en schreef teksten van grote kwaliteit. Een overvloed waarvan enkele “Mevrouwen Picabia” die nog in leven zijn en bewonderaars zoals J.F. Lyotard en Denis Roche getuigen maar die ook blijkt uit allerhande archiefdocumenten. Zijn becommentarieerde oeuvre dat psychoanalytisch wordt benaderd als een erotische machine, wordt begeleid door illustratieve muziek, jazz of Tino Rossi. Was Picabia werkelijk zoals hij zichzelf beschreef, de “antikunstenaar bij uitstek, om niet te zeggen een monster? ” Al wordt het antwoord hierop niet gegeven, toch heeft de film als verdienste dat de vraag wordt gesteld en dat ze wordt uitgedrukt in documentaire beelden.L’horrible, bizarre et incroyable aventure de monsieur Tête van Jan Lenica Kleur, 13’, 1959, FR Een animatiefilm waarin Lenica aan de slag gaat met Ionesco en waarmee hij de Emile Cohl prijs behaalde. Een metafoor van een vrij individu en een beklemmende wereld. Een grote klassieker van de reflectie waarin men het hoofd verliest en terugvindt, zij het dan gevuld met lood. Van belang zijn de tekst van Ionesco, die zo eenvoudig is dat hij tragisch wordt (lees het toneelstuk) en de grafische wereld van een Pools filmmaker die speelt met toonveranderingen, kleurschakeringen en het geweld dat verscholen zit achter de charme. In samenwerking met het Centre du Film sur l’Art.